سایت یاری

محمود احمدی نژاد همزمان با به ابراز تردید به صحت مدرک دکترای افتخاری علی کردان وزیر کشور گفته:‌ برای خدمتگذاری نیازی به کاغذپاره ها نیست.

ایشالا سوسک آلباینوی (زال)‌ کور قربون این طبع بلندت بره که دیگه دکترای دانشگاه آکسفورد به نظرت نمی آد و اون رو کاغذ پاره می دونی!

حرف آقای احمدی نژاد البته از جهتی درسته. واقعیتش اینه که برای بعضی کارها، از جمله گه زدن به حال و روز مملکت نیاز به مدرک خاصی نیست. هرکسی می تونه این کار رو بکنه!

اما آقای احمدی نژاد مهم مدرک و اعتبار کاغذ پاره و جنس نامرغوب کاغذ و چاپ مدرک دانشگاه آکسفورد نیست! مهم یک چیزی است به نام شرافت که داره این وسط فراموش می شه.

مهم شرافت آدم هاست. کسی که درباره مدرکش دروغ می گه و سال ها حقوق و مزایای اون رو می گیره یک جای کارش مشکل داره. گیرم تو خانواده بهتون نگفتن دروغ گفتن چیز بدیه،‌ شماها که ادعای مسلمونیتون گوش فلک رو پر کرده. چرا دروغ می گید؟‌ تکلیف شرافتتون چی می شه.

وقتی خاتمی داوطلب ریاست جمهوری شد، جنتی یقه اش رو چسبید که کسی که کاندیدای دکتری است و هنوز دفاع نکرده حق نداره در تبلیغات انتخاباتی از عنوان دکتر استفاده کنه. خشتکش رو داشتن پرچم می کردن. فکر کنم اگر خاتمی می خواست می تونست مثل بعضی ها که تز دکتراشون رو دیگران نوشتن رساله ای رو روانه دانشگاه کنه تا او هم دکترایی بگیره ولی نکرد.

اما امان از این کاغذ پاره های بی ارزش که جماعت دارن اونجای خودشون رو براش جر می دن!

انقلاب که شد، خیلی از آدم های متخصص و تحصیل کرده از ادارات دولتی پاکسازی شدن. بعضی ها هم بازخرید شدن. اون روزها اعتبار آدم ها به ایمان و تقواشون بود. باید برادر و حاجی می بودی با یک خروار ریش و کفش پاشنه خوابیده که مدیر باشی.

جنگ که تمام شد ریش ها هم کوتاه شد. برادرها کت شلواری شدن و یقه سه سانتی می پوشیدن که احساس کنن مهم شدن. بعدش یهویی یک خلایی حس شد. جماعت دیگر با حاجی و برادر بودن حال نمی کردن. باید یک جوری کمبود شخصیتی رو جبران می کردن.

این شد که یک جور فرهنگ بچه معروفی و عقده دکتر بودن باب شد.

الحمدالله راه مدرک گرفتن از دانشگاه های هند و فیلیپین باز بود. دانشگاه هاوایی هم که در ایران شعبه زده بود. دانشگاه آزاد هم بود و بعضی ها هم به مدد سهمیه در دانشگاه های دولتی وارد شدند. خیلی ها رو می شناسم که کشکی دکتر شدن. خیلی ها رو شنیدم و دیدم که لیسانس وظیفه زیر دستشونُ یا کارمندشون تز دکتراشون رو نوشته.

البته یک گروه دیگر هم دکتر شدن بدون این که تلاشی کرده باشن. همون طور که تو مملکت ما از قدیم رسم بود به گروهبان ها سروان می گفتن چند سالی هست که تو ادارات به جای حاجی خطاب کردن مدیران به اونها دکتر می گن. نمونه این موضوع رو زیاد دیدم.

اینه که احمدی نژاد می گه این کاغذ پاره ها ملاک نیست چون خودش می دونه خیلی از این مدرک ها کشکی و بی اعتباره.

با تشکر از:حاجی واشنگتن

“Life is like riding a bicycle. To keep your balance you must keep moving” -Albert Einstein

 سرويس هاي ADSL شركت مخابرات پاكستان در سه نوع 512 كيلوبايتي، يك و دو مگابيتي عرضه مي شود. به عبارت بهتر اين شركت سرعت اتصال كمتر از 512 كيلوبيت به اينترنت را پرسرعت محسوب نمي كند!

دو ساعت مانده به پایان وقت اداری اکثر ادارات به بهانه ی نماز تعطیل میشوند چرا؟

چون کارمندان از رییس نمی ترسند.چرا؟

چون رییس از مدیر کل نمی ترسد.چرا؟

چون مدیرکل از وزیر نمی ترسد.چرا؟

چون وزیر از رییس جمهور حساب نمی برد.چرا؟

چون رییس جمهور یعنی هیچ.

چون رییس جمهور یعنی لولوی سرخرمن

همانا بر ما دانشجویان عزیز و نور دیدگان پدر و مادر واضح و مبرهن است که وقتی هفته ها خودمان را با کار و تلاش (!) خفه می کنیم، از پسِ آن گذراندن اوقات فراغت واجب می باشد. ما دلبندان دولت و ملت، آینده سازان این آب و خاک می باشیم و همانطوری که پدر جانم می گوید اعصاب خط خطی و ناراحت برای ساختن آینده مناسب نمی باشد، زیرا اگر کیفیت آینده هم مثل برخی خودرو های ساخت وطن از آب در بیاید آن وقت خوشا فرار مغزها.

چنین شد که وقتی خانواده بساط سفر بستند تا راهی خانه عمه جانمان شوند، جگرگوشه دانشجویشان زودتر از همه کوله بار بسته، حاضر و آماده شد به چنان سرعتی که بی خبران از حال دانشجویی ممکن بود گمان کنند که این دانشجوی عزیز مملکت از هفت دولت آزاد می باشد (چه بسا هم که گمان درست برده باشند)!